Deze lange ‘buis’ is wel zes meter lang. Tijdens de reis door de dunne darm is er dus alle tijd voor een goede spijsvertering. De vele enzymen in de dunne darm breken het voedsel af tot de kleinste componenten. De darmwand bevat talloze plooien, waarop darmvlokken of ‘villi’ zitten. Deze villi zorgen ervoor dat deze voedingsstoffen worden opgenomen door het lichaam. In de dunne darm leven ook goede bacteriën, die meehelpen bij de spijsvertering en zorgen dat schadelijke bacteriën geen kans krijgen. Hier zitten ook de Peyerse platen met de speciale M-cellen. Dit zijn immuuncellen die een interactie aangaan met de darmbacteriën.
De Peyerse platen
De Peyerse platen vinden we voornamelijk in het laatste deel van de dunne darm (het ileum). De platen zijn genoemd naar de Zwitserse anatoom Johann Conrad Peyer die in de 17e eeuw leefde. Peyerse platen zien eruit als lange verdikkingen (een paar cm lang) van het darmweefsel. Als je de platen onder de microscoop bekijkt, blijkt dat ze als ovale of ronde blaasjes in de mucosale laag (slijmlaag) van de dunne darm te vinden zijn.
De Peyerse platen zijn een zeer belangrijk onderdeel van het immuunsysteem: ze polsen continu de inhoud van de darm en kunnen zo een gepaste immuunreactie op gang brengen. In en tussen de platen zitten actieve immuuncellen zoals M-cellen, maar dieper ook de macrofagen, dendritische cellen, B cellen en T cellen. Het bijzondere is dat de Peyerse platen erg klein zijn. De darmen hebben, als ze helemaal gladgestreken worden, een oppervlak gelijk aan een tennisveld. Als we hetzelfde doen met de Peyerse platen, dan hebben die een oppervlak van een A4tje. Maar ze hebben wel een enorm belangrijke taak!
