Prikkelbare darm syndroom (PDS) 

Het prikkelbare darm syndroom (PDS) is misschien wel de hoofdoorzaak van chronische diarree bij volwassenen. De diagnose wordt gesteld aan de hand van een aantal klinische criteria (de Rome III-criteria) die verwijzen naar een combinatie van klinische signalen, met als belangrijkste symptoom buikpijn en/of een onaangenaam gevoel in de buikstreek, in combinatie met darmpassageproblemen. De criteria van de diagnose zeggen weinig over de aard en oorzaak van de aandoening.

Bij het prikkelbare darm syndroom (PDS) zijn grofweg drie typen patiënten te onderscheiden: een groep met overwegend obstipatie, een groep met overwegend diarree en een groep waarbij periodes van obstipatie worden afgewisseld met diarree.

Criteria voor de diagnosestelling van PDS   

- Buikpijn of spijsverteringsstoornissen (een onaangenaam gevoel of pijn in

  de buikstreek) minstens drie dagen per maand gedurende de afgelopen

  drie maanden, in combinatie met minstens een van de volgende criteria:  

       * verlichting van de symptomen na de stoelgang

       * verandering in de frequentie van de ontlasting

       * plotselinge verandering in de consistentie van de ontlasting

- De vorm met voornamelijk diarree wordt gekenmerkt door een stoelgang

  met een zachtere consistentie (papperig of vloeibaar), die minstens 25% van de

  patiënten treft, en de afwezigheid van een harde stoelgang of helemaal geen

  stoelgang voor enkele dagen.

Op basis van die criteria lijdt zo’n 5%-15% van de bevolking aan PDS. Deze aandoening betreft twee keer zoveel vrouwen als mannen!